KARMAŞA

Niye bu kadar karmaşık olur insan? Mantığı devreye girdiğinde herşey gayet açık ve netken, sebepler, sonuçlar, yapılması gerekenler açıkça görünüyorken, günlük hayatta neden bukadar farklı yaşar?
Kolaya kaçmak mı acaba? Söylenmek en kolayı olduğu için mi yoksa söylenmemek görmezden gelmek demek mi? Ya değiştir ya kabullen mantığı herzaman işlemiyor galiba.
Telefonum benim mutlu edecek haber için çalmıyor diye üzülmek doyumsuzluk ya da nankörlük müdür, yoksa kötü bir haber için çalmamasına sevinmek aşırı kalender bir yaklaşım mı olur?
Şikayet etmeye başlamadan önce 'çok şükür' mü demek lazım? Yoksa 'çok şükür', yerinde sayacağının bir görtergesi mi?
Dozajları iyi ayarlamak lazım. Daha iyisi için çabalarken, mevcudun hakkını yememek, mutluluğu elden bırakmamak gerek.
Ciddi bir derdim yok çok şükür. Bir de şu telefon güzel güzel çalsa...

TATİLE GİDİYORUZ

2 aydan beri gün sayarken, 10 gün kala riske girdi tatil olayı. Tekrar 'gidiyoruz' dediğimizde ise 5 gün kalmıştı yola çıkmaya. Bir terslik olmazsa Cumartesi sabah erkenden çıkıyoruz yola. Tatile kimin ihtiyacı olmaz ki gerçi ama şimdi gerçekten benim için harika bir zamanlama. Deniz, güneş, eğlence, bekle bizi Bodrum; yatçaz kalkçaz, yatcaz kalkcaz, yatçaz kalkçaz geliyoruz... :)