Niye bu kadar karmaşık olur insan? Mantığı devreye girdiğinde herşey gayet açık ve netken, sebepler, sonuçlar, yapılması gerekenler açıkça görünüyorken, günlük hayatta neden bukadar farklı yaşar?
Kolaya kaçmak mı acaba? Söylenmek en kolayı olduğu için mi yoksa söylenmemek görmezden gelmek demek mi? Ya değiştir ya kabullen mantığı herzaman işlemiyor galiba.
Telefonum benim mutlu edecek haber için çalmıyor diye üzülmek doyumsuzluk ya da nankörlük müdür, yoksa kötü bir haber için çalmamasına sevinmek aşırı kalender bir yaklaşım mı olur?
Şikayet etmeye başlamadan önce 'çok şükür' mü demek lazım? Yoksa 'çok şükür', yerinde sayacağının bir görtergesi mi?
Dozajları iyi ayarlamak lazım. Daha iyisi için çabalarken, mevcudun hakkını yememek, mutluluğu elden bırakmamak gerek.
Ciddi bir derdim yok çok şükür. Bir de şu telefon güzel güzel çalsa...
1 yorum:
Ah be güzelcim, bazen hayat çok zorluyor bizi ama ne yapsak ne etsek de hayatın bütün iplerini elimizde tutamıyoruz.. Şimdi sen o telefonun gelmediğine üzüleceğine, sevdiğin bir adamla birlikte olduğun için, sağlıklı olduğun için, çok sevdiğin bir ailen olduğu için şükret desem ne kadar yardım etmiş olurum ki sana? Ama insan oğlu hep istiyor, daha iyisi olsun, koşullar giderek iyileşsin yerinde saymasın diye.. Bu da bence çok insani bir duygu.. Aklımızın ve duygularımızın farkında olduğumuza göre hep daha iyisini talep etmek çok normal bence.. Yani canımcım bu konuda sayfalarca yazabiliriz ama şunu bilki yalnız değilsin.. sevgiyle.filiz.
Yorum Gönder