Aslında bu yazının başlığının 'oldu' olacağını umuyordum. Hatta emindim.
Olmadı.
'Olmadı' da değil henüz.
E yazasım da geldi.
Durum bu; durdu!
Aslında iyi de oldu.
Huyum kurusun, mesleki deformasyon olsa gerek, beğendim mi abartıyorum. Beğenimi belli etmeyi de seviyorum, kendimi de gaza getiriyorum...
Coştukça coşuyorum yani.
Süreç girince araya, hele de durunca, bi' durdum ben de haliyle.
Hevesim mi kaçtı?
Tam öyle değil de, heyecanım azaldı tabi. İçimdeki o amatör ruhun ayakları yere bastı.
Aslında isteğim azalmadı da, sınırları belirlendi sanki.
Bir de gördük ki; süreç yönetiminde, mükemmelliyetçilik mi desem, tatminsizlik mi, içe sinmeme mi...
'ya daha iyisi varsa' sendromu hakim.
Benim alışveriş modum gibi yani :)
Bu sendromda genelde sonuç, daha iyisi yerine 'fuzuli efor' olur bence.
Telefon ilk çaldığında o his geldi bi' kere. İçeri girince de pekişti bir güzel.
Bakalım neye delalet...
Uzatmalardayız.
Yedekte bekliyorum.
Neyse ki kitabım var yanımda. Oyalanacak bir şey olmasa çekilmezdi beklemek...
Son düdük çalsa da bilsek!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder